به گزارش خبرگزاری حوزه، گاهی انسان از دشمن بیرونی میترسد، اما از دشمن درونی غافل میماند. حب مال و علاقه افراطی به موقعیت و اعتبار، میتواند دین را از درون تهی کند. آیتالله آقا مجتبی تهرانی(ره) این حقیقت را با روایتی هشداردهنده شرح میدهد.
محمّد بن مُسلم از امام باقر(ع) نقل می کند که حضرت فرمود:«مَا ذِئْبَانِ ضَارِیَانِ فِی غَنَمٍ لَیْسَ لَهَا رَاعٍ هَذَا فِی أَوَّلِهَا وَ هَذَا فِی آخِرِهَا بِأَسْرَعَ فِیهَا مِنْ حُبِّ الْمَالِ وَ الشَّرَفِ فِی دِینِ الْمُؤْمِنِ»(۱)؛ حضرت اوّل در این روایت فرضیه ای را مطرح می کنند و بعد می خواهند آن را تطبیق بدهند.
فرضیۀ شان این است که اگر شما یک گلّه گوسفند را که بی شَبان باشد فرض کردید؛ به تعبیر ما شَبانش آن ها را رها کرده و رفته است. دو گرگ، یکی از آن سر گلّه و یکی از این سر گلّه به این گوسفندها حمله کرده و شروع کنند گوسفندها را به هلاکت برسانند، این دو گرگ نمی توانند گوسفندها را زودتر به هلاکت برسانند در مقایسه با سرعتی که حبّ به مال و حبّ به جاه، دین انسان مؤمن را نابود می کنند.
پی نوشت:
(۱). الکافی، ج۲، ص۳۱۵- بحارالأنوار، ج۷۰، ص۲۴
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید










نظر شما